może, czemu, jak, a gdyby

Kim jesteśmy?
Co nas określa?
Czy druga osoba myśli, widzi i czuje tak samo jak my?

Takie pytanie chodzą za mną od dzieciństwa. 

Czy drugi człowiek widzi i czuje to co ja?
Czy czekolada ma dla niego taki sam zapach i smak jak dla mnie? 
Czy czerwona róża jest czerwona, czy każdy widzi ją na swój sposób, po prostu przyjmując, że to co widzi jest czerwone?
Czy ukłucie koniuszka palca igłą każdego boli tak samo?

Może jest tak, że każdy ma swój własny świat, taką monadę, jak to jeden z filozofów kiedyś określił.

A jeśli jest tak, że jestem ja i moje wyobrażenie świata w okół? Życie to sen i tak naprawde nie istnieje? Jak spisany pieczołowicie zerojedynkowy program, który ktoś przez pomyłkę kiedyś skasuje lub przeniesie do złego folderu? Obudzę się w próżni i zobaczę tylko szarą mgłę wijącą się, unoszącą nad nieznaną powierzchnią, nieprzeniknioną i zimną?

Może jestem tylko starym człowiekiem, który pod wpływem demencji otulił się światem własnej wyobraźni, zapominając o realnym świecie tuż obok?

A może, może, może, motylem w zepsutym kokonie, który właśnie śni o człowieczym ciele wiecznie czekając na lato?

Może, może, może.
Gdyby.

 

One comment on “może, czemu, jak, a gdyby

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>